Is beleggen in dollars nog wel verstandig? Dit is een veel gestelde vraag van beleggers gegeven de immense schuldenpositie van de VS afgezet tegen de al dan niet doorzettende groei. Het antwoord ligt bij niet-Amerikaanse professionele beleggers zoals pensioenfondsen en beleggingsfondsen. Hoe gaan zij ermee om? Immers, buiten de handel bepalen zij voor een groot deel de vraag naar dollars.

De beweeglijkheid van de dollar is ontstaan bij de loskoppeling van de dollar met het goud in 1971. Toen kon de VS de afspraken van Bretton Woods niet langer nakomen als nasleep van de schulden ontstaan door de oorlog in Vietnam. De Amerikaanse dollar was opeens niet langer inwisselbaar tegen goud. Er restte destijds weinig anders dan de dollar te laten zweven tegen andere vrije valuta’s zoals het pond sterling, de Duitse mark en de Japanse yen.

In de afgelopen ruim 30 jaar vertoonde de dollar geregeld flinke koersschommelingen ten opzichte van de andere valuta’s. De gemiddelde volatiliteit bedroeg op jaarbasis zo’n 11%, zowel naar boven als beneden. Het kortetermijneffect op een beleggingsportefeuille in dollars kan groot zijn. Op lange termijn is het valuta-effect echter nagenoeg te verwaarlozen. Teruggerekend naar 1980 zou het jaarrendement van een wereldwijde aandelenportefeuille met dollarrisico gemiddeld 13,4% zijn geweest. Met afdekking van het risico (de kosten buiten beschouwing gelaten) zou het rendement 12,9% zijn geweest.

Risico en rendement afwegen

De vraag is of afdekking opweegt tegen een verbeterde risico-rendementverhouding. Allereerst kan afdekking van het risico dubbel negatief uitpakken, namelijk in het geval van een slecht beursjaar in combinatie met een stijgende dollar. Dat is sinds 1980 meerdere malen gebeurd. Bij afdekking dient men ook rekening te houden met de kosten. Voor het opzetten van een eenmalige hedge maakt dat niet zoveel uit. Maar het onderhouden ervan tikt op termijn wel degelijk aan. Valutatermijncontracten dienen maandelijks te worden doorgerold.

Goud als alternatief

Hedging is één methode om dat risico voor de korte(re) termijn af te dekken. Een andere methode die aanvankelijk nog niet aan de orde was, is goud. Dit laatste had vooral te maken met de enorme prijsstijging van het goud in de jaren ’70. De prijs van een troy ounce steeg van $35 in 1971 naar ruim $850 begin 1980 om daarna met ups en downs terug te zakken naar een laagste stand van bijna $250 enkele jaren geleden.

Nu het goud “z’n voorlopig evenwicht” gevonden heeft, blijkt des te meer de relatie tussen het goud en de dollar als belangrijkste valuta. Bezien we deze relatie vanaf begin deze eeuw, dan blijkt er duidelijk sprake te zijn van een situatie van “communicerende vaten”. Dus als de dollarkoers stijgt, daalt de goudprijs en andersom. Kortom, in plaats van zich de kosten van hedging op de hals te halen, zou men dus ook goudaankoop als hedging kunnen hanteren. Bovendien kan het goud nog steeds worden gezien als tegenwicht voor het gehele financiële stelsel in de wereld. Mocht dit om welke reden dan ook instorten, dan is goud als oudste en meest bekende ruilmiddel hèt alternatief. Goud geldt met andere woorden ook als rugdekking.

De VS blijven geliefd bij beleggers

De nog altijd grote interesse voor Amerikaanse waarden van met name Europese institutionele beleggers met Nederland voorop, toont dat het dollarrisico kennelijk niet van doorslaggevende betekenis is. Dit komt omdat de VS nog steeds worden beschouwd als de meest stabiele en belangrijkste economie ter wereld. Vergeleken met het jaar 2000 is het dollaraandeel in beleggingsportefeuilles met meer dan 35% toegenomen. Ons grootste pensioenfonds ABP heeft de Amerikaanse aandelenportefeuille zelfs bijgesteld naar boven de 50%! En dan te bedenken dat de rentetendens opwaarts is en de groeiverwachting voor 2005 neerwaarts.

Ten aanzien van de Amerikaanse aandelenmarkt is het verstandig te kijken naar fondsen met een bovengemiddeld groeiperspectief en tegelijkertijd naar fondsen met een kwalitatief bovengemiddeld management. De tijden van traditionele waarden met navenante doelstellingen lijken min of meer voorbij. Het vizier is gericht op nieuwe sectoren (nieuwe ict toepassingen, biotechnologie en nanotechnologie) waarin de VS voorop lopen. Vooral van de laatste sector worden buitengewone verwachtingen gekoesterd.

Visie op de toekomst

Wie in Amerikaanse aandelen belegt, zal de aanvankelijke druk op de dollar onder ogen moeten zien. Maar daar tegenover staat een veel flexibelere economie met een aanzienlijk grotere groeipotentie dan de Europese. Naarmate de rente stijgt, zal het dollarrisico ook weer afnemen. Beleggen blijft investeren in de toekomst gestaafd door visie óp de toekomst.

De beste beleggingsbeslissingen blijken dikwijls in de somberste tijden gemaakt te zijn.

Paul van der Veer, Invision-Investments

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.