China BV gaat beleggen

De koersfluctuaties op de wereldwijde financiële markten hebben in de afgelopen weken de discussie rond de yen-carry trade wederom nieuw leven ingeblazen. De vraag rees in hoeverre de koersdalingen werden veroorzaakt door het terugdraaien van deze investeringsstrategie. De komende maanden kunnen beleggers opnieuw filosoferen over mogelijke nieuwe invloeden op de internationale kapitaalstromen. China kondigde onlangs aan bezig te zijn met het opzetten van een instituut dat de Chinese buitenlandse valutareserves gaat spreiden. Evenals de yen-carry trade weet niemand waarin deze middelen zullen worden belegd. Eén ding is wel zeker en dat is het potentiële te beheren vermogen van het nog te benoemen instituut: de teller van de Chinese valutareserves staat momenteel op $ 1,07 biljoen.

Het bedrag van $ 1,07 biljoen gaat het voorstellingsvermogen te boven. Volgens The Economist bedraagt het meer dan 20% van alle valutareserves ter wereld en kun je met dat bedrag tweemaal de goudreserves van alle centrale banken in de wereld of bijna al het vastgoed in Londen kopen. De enorme reserves zijn in de afgelopen jaren, als gevolg van de robuuste groei van de Chinese exporten en het Chinese handelsoverschot, uitgegroeid tot de grootste ter wereld. In de maand februari alleen al nam het Chinese handelsoverschot toe met $ 23,8 miljard.

Er doen al langer geruchten de ronde dat China het rendement op een deel van haar vreemde valutareserves wil vergrotendoor actiever te beleggen. Momenteel wordt het overgrote deel van de reserves aangehouden in Amerikaanse staatsobligaties. Ondanks de officiële bevestiging van de geruchten blijven de details nog beperkt. Het fonds dat onder de verantwoordelijkheid gaat vallen van de Chinese markthervormer Lou Jiwei, zal in beginsel met $ 200 miljard aan de slag moeten. De belangrijkste doelstelling van het fonds is een hoger rendement behalen dan de huidige opbrengsten op onder andere Amerikaanse staatsobligaties.

Beleggen met fondsen van deze omvang is niet eenvoudig, omdat transacties grote impact kunnen hebben op de markt. Ongeveer 70% van de valutareserves werd in 2006 aangehouden in dollars. Volgens schattingen van Stephen Green, senior econoom van Standard Chartered Bank in Shanghai, verloor de Chinese centrale bank als gevolg van de dalende dollar afgelopen jaar $ 3,4 miljard. Daar komt bij dat China een geleidelijke appreciatie van de yuan nastreeft. Indien het nieuwe instituut massaal in euro gedenomineerde activa wil beleggen dan leidt dat tot een groot aanbod van dollars, waardoor niet alleen de dollar, maar ook de resterende 800 miljard aan vreemde valutareserves in waarde zal dalen. Een woordvoerder van de People’s Bank of China (PBC) kwam daags na de bekendmaking van de nieuwe plannen dan ook met de opmerking dat het door zal gaan met kopen van Amerikaanse staatsobligaties. Zoals gesteld heeft een drastische strategiewijziging grote gevolgen voor de bestaande pot met geld. China zal volgens het Londense research bureau Capital Economics ook niet te hard aan de boom willen schudden van haar belangrijkste zakenpartner: de Verenigde Staten. Een grote verschuiving uit dollars kan de bond yields (effectief rendement, red.) en de hypotheekrente doen stijgen waardoor de Amerikanen in de problemen kunnen komen.

De beperkte omwisselbaarheid van de valutareserves weerhoudt de Chinese beleidsmakers er ook van de middelen te besteden om de eigen binnenlandse economie te stimuleren. Alhoewel veel geld is gegaan naar het uitkopen van slechte leningen, alvorens een aantal zeer grote Chinese banken vorig jaar naar de beurs is gebracht, is het niet mogelijk om, zonder grote waardestijgingen van de yuan, grote sommen geld te besteden aan bijvoorbeeld (hoe wenselijk ook) de binnenlandse gezondheidszorg, scholing of infrastructuur. Veel Chinese beleidsmakers stellen dan ook voor om de middelen aan te wenden voor strategische investeringen in bijvoorbeeld olie, grondstoffen en technologie en niet op de financiële markten. Dit kan hooguit op politieke weerstand van buitenlandse partners leiden, zoals we gezien hebben met de mislukte acquisitie van het Amerikaanse oliebedrijf Unocal door Cnooc in 2005.

Hoe dan ook, de PBC is en blijft met een geschatte winst van $ 29 miljard dollar de meest winstgevende bank ter wereld en dat zal, mits er geen grote koersdaling van de dollar ontstaat, de komende jaren verbeteren. Wellicht kunnen we, zodra het beleggingsvehikel opgestart is, trends ontdekken in hun beleggingen. Maar als ze het goed doen, merken we daar niets van.

Marten Bruinsma, Portfolio Manager Intereffekt China Warrants

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.