In de ban van de yuan

Deze week brengt de Amerikaanse minister van financiën Henry Paulson een bezoek aan China. Vanuit de Amerikaanse politiek heeft hij wederom de opdracht gekregen om tijdens de geplande ontmoetingen met Chinese topambtenaren, waaronder de Chinese President Hu Jintao, de Chinese handelsrelatie met de Verenigde Staten (VS) aan de kaak te stellen.

Ondanks de druk die in de afgelopen jaren is uitgeoefend door de VS en het Internationaal Monetair Fonds is de Chinese overheid terughoudend geweest met het duurder maken van haar munteenheid. Daar zou in de komende maanden, gezien de recente macro economische ontwikkelingen, wel eens verandering in kunnen komen.

Goedkope yuan

Politici in de VS zinspelen al jaren op een snellere appreciatie van de Chinese munteenheid de yuan. De goedkope yuan zorgt, volgens de Amerikaanse politici, voor oneerlijke concurrentie hetgeen ten koste zou gaan van de banengroei in de VS. Sinds juli 2005, de dag waarop China voor het eerst een 2,1% revaluatie doorvoerde ten opzichte van de Amerikaanse dollar, kan de yuan met 0,3% per dag fluctueren. Op 18 mei 2007, een aantal dagen voor een ontmoeting tussen de Chinese vice-premier Wu Yi en Paulson in Washington, kondigde China nog een verbreding (tot 0,5%) aan van de dagelijkse bandbreedte waarin de handel in yuan plaats kan vinden. Deze laatste stap was louter symbolisch: in de maanden daarvoor schommelde de yuan vrijwel nooit tot de dagelijkse limiet van 0,3%.

Gecontroleerde groei?

Sinds de laatste eenmalige revaluatie is de yuan, met kleine dagelijkse bewegingen, ongeveer 6,7% geapprecieerd. Als gevolg van de huidige macro economische ontwikkelingen kan de voorzichtige houding van de Chinese overheid met betrekking tot de yuan in de komende maanden wel eens gaan veranderen. China rapporteerde onlangs de sterkste economische kwartaalgroei van de afgelopen 12 jaar. Het Bruto Nationaal Product (BNP) nam in het tweede kwartaal van 2007 toe met 11,9% ten opzichte van dezelfde periode in het voorgaande jaar. De groei ging daarbij gepaard met een hogere inflatie: 4,4% in de maand juni. Eén dag na de bekendmaking van de cijfers werd de rente door de Chinese centrale bank verhoogd.

China tracht al jaren, met een breed scala aan maatregelen, de sterke economische groei in goede banen te leiden. De Chinese Communistische Partij heeft in het elfde vijfjarenplan aangegeven dat een juiste balans tussen de verschillende economische groeifactoren van groot belang is voor een duurzame groei van de economie. In de praktijk komt het er op neer dat de binnenlandse consumptie, als groeifactor van het BNP, wordt gestimuleerd en de groei van investeringen en de Chinese exporten worden beperkt. Alle in de afgelopen jaren genomen maatregelen (waaronder meerdere renteverhogingen, maatregelen om de uitgifte van kredieten door banken te beperken en het afschaffen van BTW teruggave op Chinese exportproducten), hebben ongetwijfeld invloed gehad; feit is wel dat de groei van investeringen, export en industriële productie nog niet is afgenomen.

De laatste renteverhoging kwam niet geheel onverwacht. Halverwege juni leidde de Chinese premier Wen Jiabao een kabinetsbijeenkomst van de Chinese Communistische Partij met als onderwerp de macro economische ontwikkelingen in China. Op basis van de notulen van deze bijeenkomst concluderen meerdere analisten dat de overheid in toenemende mate bereid is nieuwe fiscale en/of monetaire maatregelen te nemen. Door de sterke toename van de Chinese exporten (en het handelsoverschot), de industriële productie en de inflatie is de afhankelijkheid van deze groeifactoren voor de totale economische groei toegenomen en dit baart de Chinese overheid in toenemende mate zorgen.

Mes snijdt aan meerdere kanten

De sterke groei van de industriële productie en export hangt nauw met elkaar samen en wordt voornamelijk gedreven door de wereldwijde vraag naar Chinese exportproducten.  Meerdere analisten zien momenteel een eenmalige revaluatie als het meest effectieve middel om de sterke groei van Chinese exporten en daarmee de industriële productie af te laten koelen.

Een duurdere yuan kan niet alleen de groei van de export afremmen maar ook, door goedkopere importen, de recent sterk gestegen inflatie beperken. Analisten van Goldman Sachs berekenden[1] dat door middel van het pass through effect een 10% appreciatie van de yuan de inflatie binnen één jaar met 1,2% terug kan brengen. Tenslotte verkleint een revaluatie de kans op escalatie van protectionistische maatregelen vanuit de Verenigde Staten. Wat er ook gebeurt, de risico’s voor een harde landing van de Chinese economie als gevolg van monetaire of fiscale maatregelen blijven relatief beperkt. De Chinese beleidsmakers zullen de maatregelen geleidelijk doorvoeren.

Winnaars en verliezers

Een mogelijke eenmalige yuan-revaluatie maakt Chinese exporteurs (vanuit het gezichtspunt van de belegger) de grote verliezers. Chinese bedrijven met schulden in Amerikaanse dollars (vliegtuigmaatschappijen) en Chinese vastgoedontwikkelaars zullen daarentegen profiteren van een sterkere yuan. Uiteindelijk zullen met een meer duurzame groei van de economie, een kleinere kans op escalatie van protectionistische maatregelen en een goedkopere import voor Chinese bedrijven en consumenten, de winnaars van een revaluatie de overhand krijgen.

Marten Bruinsma, Portfolio Manager Intereffekt China Warrants

  • [1] China: How Significant is the exchange rate pass-through effect on CPI inflation?, Liang, H., Qiao, H. Goldman Sach Economic Research Issue No 07/14.
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.