Venster op de VS (2)

Twee weken geleden gaf ik op deze plaats aan dat de Amerikaanse economie in verval is. Dit uit zich onder meer in een afgenomen vertrouwen in de dollar. Gegeven de omgevingsfactoren lijkt het mij sterk dat zich een definitief economisch herstel zal aandienen. Daartoe dient een gezonde basis te zijn gecreëerd en dat is nu juist het manco. Immers, een gezonde basis kan niet geschoeid zijn op torenhoge schulden (overheidsschuld, handelsbalans en ‘plastic’ schulden), een te geringe spaarquote en de volkomen afhankelijkheid van buitenlandse investeringen. Zolang deze manco’s niet ten goede zijn gekeerd, kan er slechts sprake zijn van schijngroei.

Torenhoog tekort op handelsbalans

Warren Buffett beschouwt de negatieve handelsbalans als een soort nationale schuld-uitverkoop, die iedere belegger zou moeten alarmeren omtrent de financiële toekomst van de VS. Het tekort op de handelsbalans beloopt thans meer dan 5% van het BNP. Dit betekent dat de VS ruim 5% meer consumeert dan produceert.

Structurele verzwakking dollar

Nog omineuzer is de totale schuld van bijna 3000 miljard dollar die de VS in het buitenland heeft uitstaan. Buffett heeft uitgerekend dat deze schuld circa 6% bedraagt van ’s lands totale vermogen. Gegeven de huidige handelsbalanscijfers komt er jaarlijks een slordige 550 miljard dollar bij. Dat betekent tegelijkertijd een alsmaar stijgende rentesom.

Gegeven de groei van de overheidsschuld alsmede de schuldaangroei als gevolg van de negatieve handelsbalans wordt de dollar op jaarbasis bijgevolg een slordige 10% wel minder waard.

Hoge olieprijs fnuikend

Zoals reeds eerder opgemerkt is een bijkomende factor de hoge energieprijs. Deze begint nu flink door te sijpelen in de economie. De benzineprijs is inmiddels bijna twee keer zo hoog als anderhalf jaar geleden. Dat betekent dat de energiecomponent binnen de CPI (consumentenprijsindex) al met bijna 40% is gestegen. Niet alleen de olieprijs stijgt, maar ook de prijs van ruwe grondstoffen in het algemeen. Deze hebben intussen het hoogste punt bereikt sinds 1979, zo valt af te lezen uit de CRB Index. Als het bedrijfsleven deze kostenstijgingen niet kan doorgeven aan de consument, gaat dat ten koste van de bedrijfswinst. Maar doorrekening aan de consument, wat nu al aan de pomp gebeurt, gaat ten koste van diens bestedingsruimte.

Verborgen inflatie

De overheid heeft er in deze fase alle belang bij om de inflatie-index (CPI) formeel zo laag mogelijk te houden. Een paar tienden van procentpunten betekenen immers al enkele miljarden aan extra sociale zekerheidsuitkeringen. Hiertoe bestaan diverse foefjes, zoals die ook in sommige andere landen worden toegepast. Dat gebeurt ook binnen de Europese Unie. Maar die foefjes impliceren wel degelijk inlevering van koopkracht. Deze verborgen(!) inflatie hoopt zich op als een gasbel onder de krater van een vulkaan.

Renteverhoging voor Aziaten

In dat kader dient ook de jongste uitspraak van het “orakel” Greenspan gelezen te worden, waarmee hij de renteverhoging naar 1½ % vergezeld deed gaan. Deze was, zo heet het, nodig om een verdere oververhitting van de (overigens afvlakkende) “pof”economie te voorkomen. Het echte nieuws is: “Aziaten, houd vertrouwen in de dollar!”

Wees terughoudend met beleggen

Welke conclusies dient de belegger hieruit te trekken?

  • aandelen in het algemeen mijden, tenzij sprake is van een sterk innovatief karakter

of van aandelen in de grondstoffensfeer

  • obligaties mijden gezien de nieuwe rentefase met uitzondering van kortlopend schuldpapier
  • vastgoed mijden gezien de nieuwe rentefase
  • grondstoffen waaronder olie en edelmetalen verdienen volle overweging zolang de inflatie hoger blijft dan de rente.

Zoals de situatie zich thans laat aanzien, zal de rente nog geruime tijd achter de inflatie blijven “aanhollen”. In de eerste plaats zal de (verborgen) inflatie ruim baan worden geboden om de schuld in feite met hetzelfde percentage in waarde te zien dalen. Op deze wijze hoeft er minder hard aan de renteteugels te worden getrokken. Dat voorkomt weer een snellere groei van de rentelasten en da’s beter voor de groei van de staatsschuld en in het bijzonder voor het bedrijfsleven.

We bevinden ons kortom op een nogal hellend vlak, dat pas een meer horizontale stand kan aannemen naarmate de schuldgroei afneemt. Dit laatste zal nog wel even op zich laten wachten!

Door Robert Broncel, Invision Investments International

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.